GGM2

Podróbka - Die Avantgarde gibt nicht auf

„L’Avantgarde se rend pas” to tytuł powstałego w 1962 roku dzieła duńskiego sytuacjonisty Asgera Jorna, który zmodyfikował znalezione na pchlim targu obrazy, zamalowując je. Zawłaszczenie poprzez wandalizm posługujące się ekspresyjną gestyką, to artystyczną metoda kreatywnej apropriacji zakorzeniona w historii sztuki, poruszająca się, przede wszystkim w XX wieku, pomiędzy biegunami przyporządkowania identyfikującego przynależność i odrzucenia kontrreakcji. Przypomnę tylko „Erased de Kooning Drawing” Rauschenberga lub „Oxidation Paintings” Warhola.

Różnorodne teorie artystek i artystów tej wystawy łączy złożony pojęciowy i metodyczny splot kopii, cytatów, montażu i samplingu oraz przeformułowanie wzorów w seriach artystycznych recepcji.

W zachwycie utopią awangard nowoczesności dochodzi jednak dylemat: treści i obrazy świata powiązane z językami form nie mogą już zostać przetransportowane.

Malarz Guido Münch stwierdził: „Jesteśmy fanami abstrakcyjnego, zredukowanego, odmawiającego języka obrazu. Jesteśmy zachwyceni arogancją nowoczesności, egzegetami pustych powierzchni obrazów”. W swoich złożonych obrazach językowych Lars Breuer tematyzuje często naiwną i ambiwalentną postępowość różnych awangard, przede wszystkim tę włoskiego futuryzmu, która doprowadziła do wątpliwych aliansów politycznych. Christian Odzuck, który oprócz projektów i instalacji architektonicznych realizował przede wszystkim konstrukcje modułowe, w pomieszczeniach galerii tworzy rzeźbiarski display „Die indische Sonne” („Indyjskie słońce”). W swoich kolażach z papieru i dywanów Frauke Dannert sięga do materiałów archiwalnych i fotografii architektury. U Sebastiana Freytaga obrazy i pojęcia, które miały swoją funkcję, poprzez nieskończoną reprodukcję zostają zdewaluowane i otrzymują nowe znaczenie. Angela Fette jest malarką i artystką performance. Tworzy działaniami czytelnicze nawiązujące do rytuałów, które przedstawia w osobiście zaprojektowanych proto-awangardowych kostiumach. Razem z Philipem Schulze założyła w 2011 roku Noise-Art-Duo „Weisser Westen”.

Jednocześnie na wystawie wyartykułowane zostaje pytanie o to co jest dziś cenione. Czy jest jeszcze możliwa „dobra forma” i sposób życia, które nie są w pierwszym rzędzie ukształtowane ekonomiczne, lecz estetycznie?

Sabine Maria Schmidt

Program wydarzeń podczas wystawy:

piątek, 14.03.2014, 19:30 - Wernisaż

sobota, 15.03.2014, 15:00 - Wykład performatywny z udziałem Larsa Breuera, Sebastiana Freytaga i Guido Müncha,

a następnie rozmowa z artystami

Moderacja: Iwona Bigos i Sabine Maria Schmidt

środa, 07.05.2014, 18:00 - Finisaż

Performance „Weisser Westen”, prezentacja katalogu

Weisser Westen jest duetem artystycznym z Duesseldorfu, założonym przez Angelę Fette i Phillipa Schulze. W swoich pracach Fette odnosi się do pojęcia artysty w duchu klasycznej awangardy - łączącego malarstwo, projektowanie kostiumów, poezję i performance. Artysta medialny i kompozytor Schulze tworzy i programuje elektro-akustyczne, rzeźby dźwiękowe i świetlne. Występując w Weisser Westen Angela Fette intonuje absurdalne hymny i manifesty posługując się imperatywnymi gestami, przerywanymi i kształtowanymi przez elektroniczne dźwięki Phillipa Schulze. Grupa występuje przebrana w maski i stroje, przypominając wyglądem konstruktywistów czy dadaistów.

Podróbka - Die Avantgarde gibt nicht auf

Artyści: Lars Breuer, Frauke Dannert, Angela Fette, Sebastian Freytag, Guido Münch, Christian Odzuck

Wernisaż: 14 marca 2014

Wystawa: 15 marca do 7 maja 2014

Finisaż: 7 maja 2014, Performance „Weisser Westen”, prezentacja katalogu

Kurator: Sabine Maria Schmidt (Bremen)

Miejsce: Miejsce: Gdańska Galeria Miejska 2, ul. Powroźnicza 13/15

Godziny otwarcia galerii: wt-śr 11-17, czw-nie 11-19

WSTĘP WOLNY

Wystawę zorganizowano przy wsparciu finansowym:

logo NRW logo ifa

Krótkie biografie uczestników wystawy Podróbka - Die Avantgarde gibt nicht auf

Artyści

Lars Breuer urodzony w 1974 w Aachen, mieszka i pracuje w Kolonii.

Słowa, którymi posługuje się w swoim malarstwie naściennym Lars Breuer unikają subiektywności i są idealnymi klasycznymi znaczącymi. Breuer dobiera słowa, które są równie konkretne co znaki, choć z drugiej strony niedookreślone w swoim oczywistym znaczeniu i kontekście. Są one zaczerpnięte z „wielkich idei”, a zatem są zarówno historyczne, znaczące jak i refleksyjne.

Frauke Dannert urodzona w 1979, obecnie mieszka i pracuje w Kolonii.

Jej prace stanowią reakcję na doświadczanie miejsc i wyraźnie odzwierciedlają zainteresowanie artystki ideologiami wyrażającymi się w architekturze, fizycznym procesem de- i re-konstrukcji a także zjawiskiem iluzji optycznej w przestrzeni. Na jej prace składają się serie kolaży zestawionych z fotografii, nawiązujące do koncepcji archiwum oraz pamięci zbiorowej, ze szczególnym odwołaniem do krajobrazów miejskich Wielkiej Brytanii oraz powojennej architektury spod znaku Brutalistów. Kolaże złożone są z fragmentów fotografii, w których Dannert manipuluje skalą, a następnie umieszcza na ścianach lub podłogach, wpisują się w przestrzeń galerii. W ten sposób artystka bada fenomenologię przestrzeni, jej uosobienie oraz napięcie powstałe w wyniku postrzegania przestrzeni rzeczywistej i symulowanej.

Angela Fette urodzona w 1970 w Hamburgu, obecnie mieszka i pracuje w Düsseldorfie. Jako malarka, poetka i artystka performatywna znana jest ze swoich idiosynkratycznych zestawień tekstów oraz rytuałów wykonywanych w protoawangardowych kostiumach, maskach i stylizowanych nakryciach głowy. Obrazy Angeli Fette oraz jej wkomponowane w otoczenie instalacje były pokazywane na międzynarodowych wystawach indywidualnych i zbiorowych. Artystka studiowała w HfG Offenbach, Städelschule we Frankfurcie oraz w Kunstakademie w Düsseldorfie. Mimo, że dużą wagę przykłada do malarstwa, Angela Fette angażuje się w tworzenie sztuki performatywnej.

Sebastian Freytag, urodzony w 1978, mieszka i pracuje w Düsseldorfie i Kolonii. Jego prace charakteryzuje repetycja, która wyraża nie tylko jego stosunek do historii sztuki, ale stała się wyróżnikiem kompozycyjnym jego prac. Podczas studiów w Akademii Sztuki w Düsseldorfie w latach 1998 - 2005 Freytag kształcił się w pracowniach takich artystów konceptualnych jak: Jan Dibbets, Gerhard Merz, a następnie zorientował się na tworzenie sztuki formalistycznej oraz krytycznej. W ostatnich latach Sebastian Freytag stworzył szereg prac, które wchodziły w interakcje z przestrzenią instytucji i przestrzenią publiczną.

W ramach swoich działań grupowych Sebastian Freytag wraz z Guido Münchem oraz Larsem Breuerem zainicjowali grupę artystyczną oraz salę wystawienniczą o wspólnej nazwie: „Konsortium“. Artyści brali udział w licznych wystawach: wMuzeum Folkwang (2007/ 2010), ZKM Museum of Contemporary Art (Muzeum Sztuki Współczesnej) w Karlsruhe (2008), w Pori Art Museum (2010) czy Museum Morsbroich w Leverkusen (2011).

Guido Münch, urodzony w 1966 w Essen mieszka i pracuje w Düsseldorfie.

Guido Münch studiował na Akademii Sztuki w Karlsruhe oraz Akademii Sztuki w Düsseldorfie w latach dziewięćdziesiątych. Stosunkowo łatwo jest określić jego repertuar odniesień w sztuce, ponieważ zajmuje się w niej zjawiskami formatywnymi występującymi w dniu codziennym. Projekty industrialne, logotypy, obrazowanie wzięte z muzyki pop stanowią podstawowe punkty odniesienia w jego obrazach. Münch zajmuje się nimi i uwalnia je z ich ideologicznej i narracyjnej treści. Artysta nie uskarża się na rabunek dokonywany na sztuce na co dzień, choćby w postaci designu, ale odwraca zwyczajnie ten porządek.

Christian Odzuck, urodzony w 1978 artysta mieszka i pracuje w Düsseldorfie.

Pochodzący ze Wschodnich Niemiec Odzuck zajmuje się procesem percepcji oraz jej wpływem na wyłaniającą się rzeczywistość w kontekście społecznym, politycznym i gospodarczym. Prowadzi to do tymczasowego przekształcenia środowiska, dzięki czemu otrzymujemy nową perspektywę oglądu konkretnej sytuacji oraz przestrzeń doświadczenia (zazwyczaj w sferze publicznej). Christian Odzuck studiował sztukę, projektowanie oraz architekturę w Düsseldorfie. Ostatnio jego prace były pokazywane w Muzeum Abteiberg (2013), Mönchengladbach, w Instytucie Goethego w Chicago (2012) oraz podczas Expo 11 w Xian (2011).

Goście Specjalni:

Weisser Westen to duet pochodzących z Düsseldorfu artystów: Angeli Fette and Phillipa Schulze. Schulze jest artystą mediów oraz kompozytorem. Tworzy i komponuje elektroakustyczne rzeźby, na które składają się dźwięk i światło. W ramach działań formacji Weisser Westen Angela Fette władczo wyśpiewuje pozbawione sensu hymny i manifesty obrazowane wyrazistą gestykulacją na tle przerywanych uderzeń i dźwięków elektroniki Philipa Schulze. Grupa występuje przebrana w maski i zbroje, co nadaje im wygląd kojarzący się z konstruktywizmem i dadaizmem.

Kurator:

Sabine Maria Schmidt urodzona w 1968 historyk sztuki, kuratorka i krytyk sztuki obecnie mieszka i pracuje w Bremie i Düsseldorfie. Przez trzy lata pracowała w Kunsthalle Bremen (w latach 1997-1999), a przez następne pięć lat piastowała stanowisko kuratora działu malarstwa i grafiki w Fundacji Muzeum Wilhelma Lehmbrucka w Duisburgu. W latach 2007 - 2011była kuratorką działu sztuki współczesnej w Muzeum Folkwang w Essen, gdzie zrealizowała ponad czternaście wystaw, m.in.: “Aernout Mik. Communitas” (2011/2012), “Captured while Vanishing” (2010), “Hacking the City” (2010) oraz “Atelier van Lieshout. Slave City” (2008). Od 2013 jest kuratorem wystaw dla Kunsthalle Bremen.

Poczynając od 1992 Sabine Maria Schmidt publikuje liczne eseje, artykuły, katalogi i monografie dotyczące sztuki współczesnej i nowoczesnej. W swojej pracy koncentruje się na badaniu funkcji, jakie pełni sztuka we współczesnym świecie, ruchomych obrazach (w formie trójwymiarowej), obrazie jako dokumencie i wydarzeniu estetycznym, na relacji między faktami a fikcja, na interakcji między różnorodnymi mediami wizualnymi a tradycją, a także na sztuce w przestrzeni publicznej. Jej współpracę z artystami wyróżnia ścisły kontakt i długofalowy charakter.