ADAM WITKOWSKI / EKSPERYMENT: EKSLIBRIS

Adam WitkowskiEksperyment Ekslibris
-na podstawie powieści autobiograficznej „Przy obieraniu cebuli” Güntera Grassa

LINK DO PREZENTACJI EKSLIBRISU → https://www.youtube.com/watch?v=ZGTw-BjMtJ8

Ekslibris Adama Witkowskiego stanowi kwintesencję sztuki rysunku. Charakterystyczne dla jego stylu linie prowadzone jednostajnymi acz płynnymi pociągnięciami długopisu, przypominają dukt rylca odciśnięty w grafice. Z abstrakcyjnej plątaniny wijących się kresek wyłania się konkretny przedmiot. Jest nim cebula, która w ikonografii grassowskiej zajmuje wyjątkowe miejsce. Uderza niemal tautologiczna wymowa tego rysunku nawiązującego do spiętrzonych łusek cebuli. Z nawarstwionych wikłających linii wyłania się ona niczym enigmatyczna wizualna zagadka. Grass zwykł podkreślać istotę czynności stawiania znaku zarówno przy tworzeniu rysunku, jak i testu, które częstokroć powstawały z tego samego tuszu i na wspólnym papierze. Ekslibris Witkowskiego również łączy w sobie ideę pisania rysunku i rysowania tekstu, bliską sztuce kaligrafii. To pokrewieństwo potęguje sam rytm stawianej z ornamentalnym wyrafinowaniem lekkiej i finezyjnej kreski – niespokojny, nieujarzmiony, organiczny. Owa organiczność jest kolejnym punktem stycznym z twórczością Grassa bardzo silnie zakorzenionej w naturze, cielesności, zmysłowości. Ruchliwa, wręcz melodyjna kreska jednocześnie przywodzi na myśl osobliwe happeningi z pogranicza muzyki i performensu, opisane przez Grassa w „Blaszanym bębenku” i „Przy obieraniu cebuli”. Wyjałowione z emocji powojenne towarzystwo, spotykające się w knajpie zwanej „Piwnicą pod Cebulą”, używało cebuli jako rekwizytu do wywoływania łez. Stała się zatem pospolita cebula wyrafinowaną metaforą uzewnętrzniania tłumionych afektów w sytuacji całkowitej blokady emocjonalnej i znieczulenia.