GGM1

Zuzanna Czebatul. T-Kollaps- finisaż wystawy

Zapraszamy do Gdańskiej Galerii Miejskiej (GGM1) przy ul. Piwnej w sobotę 18 maja o godz. 17.00 na finisaż wystawy „T-Kollaps”.

Finisaż będzie również spotkaniem z artystką Zuzanną Czebatul oraz kuratorką Gabrielą Warzycką - Tutak, w trakcie którego zachęcamy do zadawania pytań.

Wstęp bezpłatny.

„Rzecz może wyglądać czerwono przez chwilkę, jak Partenon w umierających promieniach słońca.”

Derek Jarman

Partenon, świątynia wzniesiona na górującym nad Atenami wzgórzu Akropol na cześć bogini Ateny Partenos (Ateny Dziewicy), opiekunki sztuki i rzemiosła, przetrwał niemal 2,5 tys lat. Budowla, wykonana z marmuru pozyskiwanego z kamieniołomu w górach Pentelikon, służyła całemu greckiemu światu, pełniąc równocześnie rolę symbolu trwałości państwa. Architekci Iktinos i Kallikrates rozplanowali ją na planie trzystopniowej podbudowy w typie perypterosu – prostokąta otoczonego kolumnadą. Posągi wewnątrz i wokół budowli pochodzą najprawdopodobniej spod dłuta i z pracowni Fidiasza.

Partenon niezmiennie uważany jest za najdoskonalszy przykład architektury klasycznej. Ta scheda po starożytnych Grekach, górująca nad współczesnymi Atenami, cel wycieczek, motyw pocztówek i zdjęć stojących nad kominkiem, bohater niezliczonych selfie i instagramowych postów – do dziś pozostaje symbolem szczytowego rozwoju myśli o sztuce, architekturze i państwie, nadszarpniętym przez czas. Podobnie idea greckiej demokracji, choć podupadła, przetrwała do naszych czasów jako uchodząca za szczytowe osiągnięcie ludzkości w dziedzinie myśli politycznej. Ilustrujące ją obrazy umieszczane są dziś na pocztówkach, koszulkach i wrzucane w przestrzenie social mediów - gdzie ulegają kolejnym ewolucjom - równie chętnie, jak te przedstawiające Akropol.

Refleksję nad rozpadem Partenonu odnajdujemy w tytule wystawy Zuzanny Czebatul. „T” oznacza „temple”, czyli świątynię, Kollaps to „upadek”. Przybysze z Europy i innych stron świata zwiedzający dziś wapienne wzgórze w Atenach, oglądają ruiny po kompleksie klasycznych budowli. Także pojęcie demokracji w ciągu tysiącleci zmieniło znaczenie. Ludzkość miała okazję, by wypróbować różnej jej modele, niektóre bardziej, inne mniej udane. Nowo powstałe klasy i grupy społeczne, nieustanna ewolucja przerywana rewolucjami - wszystko to wpływa na kształt demokratycznych ustrojów, jakie dziś znamy. Globalna idea demokracji - demos kratos, „władzy ludu” - ma wiele lokalnych odmian. Tak jak wykute w marmurze greckie porządki, które, choć zdefiniowane i zmierzone, w rzeczywistości były spajane z przestrzennych kolaży samych siebie, w efekcie decyzji i pracy tworzących je ludzi.

Zuzanna Czebatul w swojej instalacji T-Kollaps przywołuje antyczne kanony. Zabudowuje wnętrze szkarłatnej przestrzeni galerii nadmuchanymi kolumnami-zabawkami niczym elementami starożytnych ruin, znajdującymi się w stanie rozpadu. Artystka zastępuję twarde klasyczne pentelickie marmury miękkim przezroczystym termoplastycznym polietylenem, przywołując na myśl proces zmian, jakim uległa starożytna idea greckiego państwa. W trakcie rozkładania antycznych porządków na części i budowania z nich nowych konstrukcji, uchodzi z nich powietrze. Elementy stają się plastyczne, odkształcają się. Jesteśmy na wielkim nadmuchiwanym placu zabaw, na wesołym miasteczku idei. Paradoksem jest, że zbudowano je z elementów tworzący onegdaj świątynię poświęconą bóstwom czczonym przez starożytnych Greków. Dziś posągi greckich bogów są monochromatycznie wyniosłe, w czasach swojej świetności były malowane i wielobarwne. Podobnie kiedy czerwień ścian galerii przenika przezroczyste elementy, jak kameleon przybierają one kolory otoczenia. Przez chwilę możemy doświadczyć zachodu słońca nad Akropolem i zobaczyć „Partenon w umierających promieniach słońca”.

Zuzanna Czebatul urodziła się w 1986 roku w Międzyrzeczu. Studiowała na Städelschule we Frankfurcie nad Menem i Universität der Künste w Berlinie. Stypendystka Fulbrighta na nowojorskim Hunter College oraz SOMA w Meksyku. W swojej praktyce twórczej najczęściej posługuje się medium rzeźbiarskim. Główne obszary jej poszukiwań to zależności systemów estetycznych i politycznych, fizyczność materii rzeźbiarskiej oraz kultura popularna i klubowa. Przez portal Artnet uznana za jedną najciekawszych młodych artystek w Europie. Mieszka i pracuje w Berlinie.