12

Wystawa "szaro-brązowa" -Wawrzyniec Tokarski

27.05.10 14:55:00

"szaro-brązowa" Wawrzyniec Tokarski
wystawa malarstwa
19 czerwca 2010 – 30 lipca 2010
Wernisaż: piątek 18 czerwca 2010 g. 19.30
ggm1 ul. Piwna 27/29
godz. otw.: wt-cz 11-17, pt-so 11-20, niedziela 11-17
Finisaż piątek 30 lipca 2010, g. 19.30: Koncert muzyki improwizowanej Arszyn/Duda (Krzysztof Topolski, Tomasz Duda)

Prace Wawrzyńca Tokarskiego uświadamiają nam, jak bardzo nasza codzienność naszpikowana jest sloganami i symbolami massmediów i przemysłu reklamowego. Właściwie bez przerwy i z każdej strony bombarduje nas krzykliwy język plakatów, billboardów, czy reklam – codzienny ładunek nowych banałów.
"Odruch oporu jaki wywołuje nachalna reklama czy propaganda to naturalna reakcja obronna przeciwko nadmiarowi czegoś co jest potrzebne czy nawet konieczne, a co przedawkowane czy przeterminowane staje się trucizną. W końcu informacja ujęta na szyldzie, na przykład słowo "pieczywo" jest "banalna", ale może być egzystencjalnie ważna pod warunkiem że odpowiada ona faktom i w piekarni rzeczywiście jest chleb. Niestety, jako że rzeczywistość nigdy nie odpowiada oczekiwaniom, irytacja wpisana jest w naturę rzeczy, a okresowa reakcja wymiotna jest tylko kwestią czasu, no i na dłuższą metę także i zdrowia." (W. Tokarski)
Konstruując swoje prace Tokarski wykorzystuje „język wroga”. Używając bezpośrednich cytatów i logotypów tworzy plakatopodobne, propagandystyczne obrazy. Często nieświadomie rozpoznajemy rodzaj pisma czy sposób kompozycji, jednak po dokładnym obejrzeniu odkrywamy nowe, inne treści. Fragmentaryczność i pozorna niespójność tego malarstwa prowokuje, afirmacja/agitacja denerwuje, ale dekonstrukcja naszej naładowanej popularną kulturą rzeczywistości skłania do refleksji, a może nawet i uśmiechu.
"Możliwość "fragmentaryczności" czy tez "niedokładności" jest atutem malarstwa wyróżniającym je pod względem funkcjonalnym spomiędzy mediów "rejestrujących" takich jak fotografia czy film. W przeciwieństwie do tych, na obrazie wieloznaczność nie musi być w najlepszym wypadku "niejasnym konkretem" ale możliwością bezpośredniego współistnienia sprzeczności (pluribus unum), bo nie musi wybierać jednego znaczenia jako punktu odniesienia, a raczej pozostają one wszystkie równorzędne, nawet te nie przewidziane przez autora." (W. Tokarski)
Na wystawie „szaro-brązowa” prezentujemy zestaw sześciu prac. Są wśród nich takie, które zawierają osobiste czy autobiograficzne referencje. Inne stanowią same w sobie zamknięte obwody odniesień lub odnoszą się do siebie nawzajem. Prace te nie są wiec od siebie niezależne, chociaż mogą być traktowane jako takie.

Wawrzyniec Tokarski jest absolwentem Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Karlsruhe (dyplom u prof. Helmuta Dörnera), Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Stuttgarcie (u prof. K.R.H. Sonderborga i Josepha Kosutha) oraz Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.
Artysta tworzy i mieszka w Berlinie.
Jego prace znajdują się w zbiorach licznych kolekcji i muzeów na całym świecie.

"Psycho Pompos"- Monsieur Zupika i Kinki Texas

07.04.10 13:58:00

Psycho Pompos
Monsieur Zupika ( Maciej Szupica) i Kinki Texas (Holger Meier)
23 kwietnia 2010 – 11 czerwca 2010
Wernisaż: 23 kwietnia 2010 g. 21
Finisaż (niespodzianka): 11 czerwca 2010 g.19.30
ggm1
Wstęp wolny
Psycho Pompos to czwarta wystawa z cyklu Dialogi. Tym razem spotkały się dwie bardzo silne osobowości twórcze Gdańska i Bremy: Monsieur Zupika (Maciej Szupica) oraz Kinki Texas (Holger Meier). To spotkanie twórców wykorzystujących w swoich pracach cała paletę środków artystycznego wyrazu, zarówno techniki tradycyjne takie jak: rysunek, malarstwo czy grafika jak również skomplikowane grafiki komputerowo-filmowe łączące obraz i muzykę, tworzące nietuzinkowych wizualizacje.
Cytat Wilhelma de Kooninga świetnie obrazuje twórczość tych wyjątkowych artystów: „Każdy inteligentny artysta nosi w swojej głowie całą historię sztuki modernizmu, która jest obiektem jego sztuki. Wszystko co maluje jest hołdem albo krytyką tej historii i wszystko co wyraża w ten sposób, jest jej komentarzem”
Kinki-Texas to malarz i rysownik. Od 1999 roku tworzy trójwymiarowe komputerowe animacje i muzyczne instalacje video. Jest ekscentrycznym muzykiem rockowym i miłośnikiem świata westernu. Niezwykle konsekwentnie tworzy swój niepowtarzalny, makabrycznie piękny świat, w którym miesza historyczne elementy i symbole typowe dla  kultury okcydentu. Bez zahamowań wyśmiewa się zarówno z popkultury sięgając po typowe dla niej środki przekazu takie jak np. elementy gier komputerowych, jak i z kultury drobnomieszczańskiej czy rewolucyjnej. I mimo tego, że często jest sarkastyczny a czasami nawet pozbawiony respektu, wchłania nas to jego unikatowe uniwersum. Tytuł naszej wystawy jest lekko zmienioną formą tytułu jednego z jego pokazywanych obrazów Psycho Pompös (psychicznie pompatyczne).Psychopompos z greckiego oznacza także „przewodnika dusz”. Nazywano tak stworzenia, duchy, anioły, które w wielu religiach eskortowały dusze zmarłych po śmierci. Ich rolą było nie sądzenie zmarłych, ale zapewnienie im bezpiecznego przejścia "na drugą stronę". Oprócz obrazów Kinki Texas zaprezentuje swoje rysunki oraz wybrane  trójwymiarowe filmy video.
Maciej Szupica jest artystą bardzo wszechstronnym.  Interesuje go łączenie różnych form artystycznego przekazu muzyki, obrazu, rzeźby czy fotografii, którą traktuje w sposób bardzo eksperymentalny np. używając camera obscura. Jest twórcą wideoklipów i wizualizacji, fotografem i scenografem, grafikiem komputerowym, plakacistą i świetnym performerem. Nie jest artystą, którego można zaszufladkować. W Psycho Pompos zobaczymy jego trzy nowe prace: filmową miniaturę video oraz dwie instalacje: malarsko-świetlną, w formie zewnętrznej nawiązującą do reklam ulicznych posiadających elementy świetlne i video-dzwiękową oparta na interaktywnym sterowaniu obrazem, uruchamianym muzyką.
O artystach:
Holger Meier- absolwent Wydziału Filozofii Uniwersytetu w Bremie. Wystawiał swoje prace m.in. w Niemczech     (Brema, Kolonia), we Włoszech ( Mediolan, Bolzano, Rzym), w Stanach Zjednoczonych.
www.kinki-texas.com
Maciej Szupica ( ur. 1975)- absolwent Wydziału Grafiki i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Asystent w pracowni multimedialnej gdańskiej ASP. Wystawiał swoje prace m.in. w Niemczech ( Berlin, Hamburg), Belgii, na Ukrainie, Białorusi oraz w Polsce.
www.myspace.com/monsieur_zupika

"Sleep-walk" - wystawa Ani i Adama Witkowskich

08.03.10 12:20:00

"Sleep-walk" wystawa Ani i Adama Witkowskich
12 marca 2010 – 16 kwietnia 2010
wernisaż: piątek, 12 marca 2010, godz. 19.30
27 marca 2010, o godz. 19.30 koncert Voice Electronic Duo ( Zosia Esden i Marcin Dymiter)
ggm1 ( Piwna 27/29)
wstęp wolny

Wystawa pary artystycznej - Ani i Adam Witkowskich nie dotyczy bezpośrednio snów, lecz drgań umysłu, poruszania się myśli, różnych form podróżowania, tego mentalnego w szczególności.

„To próba uchwycenia chwil, w których zaglądając w nasze wnętrze zaprzeczamy realności zewnętrznego świata lub transformujemy go według wzoru naszego obecnego wyobrażenia.
Chcemy przypomnieć o tych codziennych podróżach i poszukiwaniach. Nie analizujemy snów, nie staramy się wyjaśnić czym jest déja vu, nie opowiadamy koszmarów.
Budujemy swoją własną replikę dream-machine, dając widzom potencjalną możliwość przestrojenia mózgu do innego, równoległego stanu świadomości, a przez obecność dream-machine w galerii kwestionujemy realność otaczającej ją przestrzeni, przedmiotów i dźwięków.
Sięgamy też do dadaizmu, do jego absurdu, irracjonalności - swoistego XX wiecznego, europejskiego TAO. Główną wytyczną tego nurtu w sztuce było określenie, że "dadaizm to stan umysłu", a nie sztuka sformalizowana.
Pokażemy również film o dziewczynie uwięzionej pośród topiących się lodowców, o której Magritte napisałby pewnie: ,,to nie jest dziewczyna uwięziona pośród topiących się lodowców" oraz współczesne portrety trumienne - białe, uniwersalne, anonimowe.
Nie chcemy jednak mówić o przemijaniu, lecz o aktywności ludzkiej, która niewiele musi mieć wspólnego z aktywnością fizycznością i jednocześnie nie jest intelektualnym konstruktem...”

www.aniawitkowska.com

www.adamwitkowski.com

Wystawa "dialog 4" 15 stycznia-5 marca 2010

14.01.10 11:25:00

Wystawa dialog 4
Alicja Karska i Aleksandra Went (Gdańsk) oraz Marina Steinacker i Susanne Katharina Willand (Brema)
15 stycznia 2010 - 5 marca 2010
wernisaż: 15 stycznia 2010, godz.19
kurator: Iwona Bigos
Gdańska Galeria Miejska 1, wt-niedz. 11-17
wstęp wolny

Choć jest to trzecia wystawa z cyklu „Dialogi” nosi ona tytuł „dialog 4”.  Artystki uznały, że skoro jest ich cztery to „czwórka” w tytule będzie jak najbardziej adekwatna. Wystawy dialog 3 po prostu nie będzie.

Karska/Went (Gdańsk) i Steinacker/Willand (Bremen) to pary artystyczne, które pracują ze sobą od kilku lat.
Genre ich prac obejmuje zarówno prace video, instalacje jak również fotografie. 

Duet Karska/Went pokaże swój nowy cykl fotograficzny „Miniatury”. To zdjęcia wnętrz domków dla lalek ozdobione prawdziwymi zdjęciami zrobionymi przez artystki, właściwie miniatury w miniaturach. To pewnego rodzaju gra między proporcjami, iluzją a rzeczywistości. Na zdjęciach „czegoś” brakuje.  Prace pokazują kontrast między magicznym domem lalek, a rzeczywistością w której po domu zostaje tylko puste miejsce.

Steinacker/Willand przygotowały trzy prace: video “Widoki (Ansichten)”, fotografie „Postoje (Stationen)” oraz instalację "Twice told tale."
Praca "Widoki" to animacja w 3D przedstawiająca góry, zilustrowana romantyczną muzyką Johanna Straussa. Dopiero na końcu filmu okazuje się, że oglądany krajobraz to iluzja, stworzona z widokówek.
"Postoje" to dwanaście oryginalnych, znalezionych na pchlim targu pocztówek  z lat 60 i 70 pokazujących malowniczy miejsca w Norwegii i ich 12 współczesnych odpowiedników. Zainspirowane znaleziskiem artystki odszukały te miejsca i stworzyły swoje współczesne widokówki. Seria ta w przeciwieństwie od wirtualnej podróży z filmu „Widoki” dokumentuje te „prawdziwe” miejsca idylli. 
Praca „Twice told tale”  została stworzona specjalnie na wystawę „dialog 4”. Dwa prawie identyczne domki przypominające modele architektoniczne w przezroczystej skrzynce. Ich czysta forma odpowiada idei "domu". Zamiast stojąc- co jest normalnie przyjęte, są one zaprezentowane leżąc. Przy czym ich dachy są skierowane ku sobie. Ustawione w ten sposób tworzą nowa, nietypową figurę. Praca "Twice told tale" zainspirowana została architekturą Gdańska i Bremy.


O artystkach:
Alicja Karska ( ur. 1978). Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2003). Laureatka wielu nagród i stypendiów ( m.in. stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, rezydencja w Bremie i Stuttgarcie). Swoje prace pokazywała na wystawach indywidualnych w Gdańsku, Słupsku, Warszawie i Poznaniu oraz na wielu wystawach zbiorowych ( Stuttgart, Tel Aviv, Chicago, Berlin, Hamburg i Brema).
Aleksandra Went ( ur. 1976 ). Ukończyła ASP w Gdańsku (2003). Laureatka nagród i stypendiów, w tym Grand Prix w konkursie Prezydenta RP na najlepszy dyplom ukończenia studiów w zakresie Sztuk Pięknych. Wystawiała swoje prace w Gdańsku, Warszawie, Poznaniu. Brała też udział w wystawach zbiorowych w Sofii, Tel Avivie, Chicago, Stuttgarcie, Hamburgu i Bremie).
Artystki współpracują od 2002 roku.
http://www.karska-went.info

Marina Steinacker ( ur. 1974 w Niemczech). Skończyła Akademię Sztuk Pięknych w Bremie z tytuem magistra.
Susanne Katharina Willand ( ur. 1974 w Austrii). Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Bremie.
Steinacker/Willand tworzą duet artystyczny od 2007. Wspólnie uczestniczyły w wystawach w Niemczech, Rosji, Islandii i Norwegii. To ich pierwsza wystawa w Polsce.
www.steinacker-willand.de

12